Αρχείο για Φεβρουαρίου 2011

«Μέσα»

συνέντευξη του Δημήτρη Παπαϊωάννου στη Μαρία Κατσουνάκη

– Οταν σταματήσουμε, αναγκαστικά, να καταναλώνουμε, τι θα κάνουμε;

– Ας κάνουμε μιαν ευχή. Να γίνουμε πιο δημιουργικοί, να βρίσκουμε λύσεις μόνοι μας, να μην τις παίρνουμε έτοιμες, ας αποκτήσουμε ενδιαφέρον για το πώς συνδεόμαστε με τους ανθρώπους γύρω μας. Αν καλλιεργήσουμε ένα λουλούδι αντί να το αγοράσουμε, μπαίνουμε σε μια διαδικασία που γιορτάζει την ίδια τη ζωή. Φυσικός χρόνος: σκέψης, κατανόησης, επικοινωνίας. Βέβαια, όταν η πραγματική φτώχεια σού χτυπάει την πόρτα, όλα αυτά που λέω είναι κουραφέξαλα. Ξέρω. Τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου τα πέρασα πάρα πολύ φτωχός. Απλώς, τώρα, εδώ που είμαστε, κάνω μιαν ευχή, σαν μια σκέψη που πιθανόν να γονιμοποιήσει την επόμενη πραγματικότητα. Από πολλούς ανθρώπους θα γίνει.

– Φοβάστε και ελπίζετε;

– Αναρωτήθηκα μήπως φέτος έπρεπε απλώς να σταματήσω. «Ποιος νοιάζεται για οποιονδήποτε πειραματισμό αυτή τη στιγμή. Who gives a shit…», σκέφτηκα. Κάτι άλλο που με προβληματίζει είναι αυτή η αναγκαστική αναθεώρηση του υλισμού. Αν μπορεί η δυσκολία να κάνει το καλό, να μας αφαιρέσει, δηλαδή, τη ματαιότητα της υλιστικής αντιμετώπισης της ζωής. Οπως είπε ο Ράμφος, το να αντικαθιστάς το είναι με το έχω είναι αποτέλεσμα μιας υλιστικά προσανατολισμένης ζωής. Αποφάσισα να παραμείνω σε μια δράση. Να κάνω τη δουλειά μου, δηλαδή. Αν το σκεφτώ λίγο παραπάνω, μπορεί και να παραλύσω.

– Θα μπορούσατε να εγκατασταθείτε και να δουλέψετε στο εξωτερικό;

– Οχι στ’ αλήθεια. Εχω τη δυνατότητα να πάω και να ζήσω σε μιαν άλλη πόλη και να αρχίσω από την αρχή. Δεν μιλάτε με κάποιον που του ανοίγεται μια διεθνής καριέρα και επιλέγει να είναι στην Αθήνα. Μπορώ όμως να μαζέψω τα πράγματά μου και να πάω να ζήσω σε μιαν άλλη πόλη για ένα χρονικό διάστημα.

– Εχετε το κουράγιο;

– Δεν ξέρω. Εκανα ένα «δειγματισμό» με τη Ν. Υόρκη, θα κάνω και με άλλες πόλεις και θα δούμε. Ολα είναι ανοιχτά. Το μόνο που πανικοβάλλει είναι να σκεφτούμε ότι δεν υπάρχει άλλη προοπτική εκτός από αυτήν που ζούμε. Το αγώνισμα της ζωής είναι δύσκολο. Καμιά φορά τρέχεις επί τόπου.

Ημουν ευπρόσδεκτος σε ένα πάρτι που δεν πήγα

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχολιάστε

Τσίμας για το φράχτη στον Έβρο

1 σχόλιο